Trauma

Er is iets ingrijpends dat je hebt meegemaakt wat nog steeds veel invloed heeft op hoe je leeft: het werkt nog altijd beklemmend. Dat kan onder andere een overval, een verkeersongeluk, ontslag, verkrachting of scheiding zijn. Op de meest onverwachtse momenten schieten herinneringen en beelden daaraan door je hoofd. Dit zijn flashbacks. Ook merk je dat de emoties dan heftig zijn én alle kanten lijken op te schieten. Het lijkt dan alsof je de betreffende ervaring opnieuw emotioneel beleeft. Verder ervaar je in het algemeen meer onrust dan normaal en schrik je sneller.
Als je dit herkent, dan heb je mogelijk last van een onverwerkt trauma of een post traumatische stress stoornis (PTSS).

PTSS 1

Als je klachten ontwikkelt dan kan je deze direct na het incident ervaren óf later. Dat kan zelfs jaren later zijn. Het denken aan de nare ervaring roept pijnlijke emoties op die je het liefst wilt vermijden. Het gevolg van het vermijden is dat deze herinneringen zich juist aan je opdringen. Die flashbacks die je dan ervaart zijn zo intens dat het lijkt alsof je het opnieuw beleeft.

PTSS 2

Sommige mensen hebben ook last van terugkerende nachtmerries waarin je de ervaring als een film aan je voorbij ziet trekken. Als je dan wakker wordt, dan kan het zijn dat je paniek ervaart en last hebt van hartkloppingen en hoofdpijn.

Ook kan het zijn dat je schrikachtig bent en sneller geïrriteerd raakt. Omdat de gevoelens die bij de herinneringen horen zo pijnlijk zijn, ben je geneigd situaties die dit opwekken te vermijden. Daardoor trek je jezelf meer terug en durf je minder aan. Je leven wordt als gevolg daarvan ingeperkt. Ook kan je bang worden van de heftigheid van je eigen emoties, waardoor je deze wilt vermijden.

Een ander kenmerkend symptoom is dat je anders naar jezelf, andere mensen en de wereld om je heen kijkt na de gebeurtenis. Zo komt het vaak voor dat je schuld- en schaamtegevoelens hebt en een minder vertrouwen in andere mensen. Waardoor je je alleen voelt en vaak onbegrepen.

Daarnaast kan het zijn dat je het idee hebt dat je elk moment iets akeligs kan overkomen: een sterk gevoel van onveiligheid dus. Dit komt doordat je zelfbeeld en zelfvertrouwen een flinke deuk hebben opgelopen.

De ervaring met het behandelen van een post traumatische stress stoornis is dat dit bij de meeste mensen niet zelf lukt. Een therapie is vaak nodig om uit die emotionele gevangenis te komen. Hiervoor zijn gelukkig prima therapie vormen, zoals schrijftherapie en andere vormen van verwerking. Zoals lichaamsgerichte therapie.

In de behandeling heb je de gelegenheid om de verwerking op gang brengen door stil te staan bij wat er toen is gebeurd. Dus door er niet langer voor te vluchten. Door je bloot te stellen aan de meest pijnlijke herinneringen, geef je jezelf de kans om de nare ervaring te verwerken. Dat is moeilijk, maar wel goed mogelijk.

Ook onderzoek je wat de aangrijpende gebeurtenis op dit moment nog voor invloed heeft op hoe je denkt en voelt. Je neemt je negatieve gedachten onder de loep. In plaats van teveel waarde hechten aan die gedachten bepaal je wat waardevol voor je is, zodat die gedachten minder invloed op je hebben. Met als doel dat er niet onnodig veel energie gaat naar die pijnlijke herinneringen, maar dat je meer kunt doen wat jij belangrijk en aangenaam vindt. Zowel nu als in de toekomst.